مي روي……….
و چـه خالي مي شود
جايي كه نيستي
و من در بهت سالها
دختركي را مي بينم
كه كنار پوسيدگي مردي تولد مي كرد
دنباله فكرم مي ديدم
كه دور مي شوي خيلي دور ………..
گاهي فكر مي كنم
كه دستانت براي من جا نداشت
و چه ساده بودم
پرواز را مي ديدم , دوريت را هم
تا دور دست ها
ديگر تمنايي نيست , ماندني نيست
من ,عشق و ديگرهيچ چـيزي نيست…….
باشد…..
من كه گفتم تنهايم
و تو با دگران !!!
و هراسي مبهم
كه مي ميرد در آغوش بودن تو
چـقدر دور شديم !!!!
تو ميداني؟؟؟
هر قدر كه رفتي ……
و احساس كردم كه خوشبختي
بدان پايانم را …..
آنقدر بي صدا كه هرگز نفهميدي…………..
