“توی بحت جاده ها . هر جا که دیدنی نیست چشمامو میبندم و جاش یه رویا میذارم
فقط خواست بگم خداجونم ممنونم به خاطر اینکه منو فراموش نکردی، به خاطر اینکه هنوز دوسم داری.. به خاطر این حس
قشنگ و آرامشی که بهم دادی …….. ممنونم
و به قول آقای پرویز پرستویی :
روز و روزگار خوش است و همه چی بر وفق مراد است …….و خوب …… خوب..
آره خوووووووووووووبم ………..خوب بودنی!
پ. ن : فردا آخرین امتحان هیچی درس نخوندم برام دعا کنین که خدا جون یادش نره منو و سوالا رو بهم برسونه و من این امتحانم خوب بدم : دی
ایيييول! امتحانا تموم! کتاب سوزون داری پس؟ آخه ما که خیلی نمیتونستیم کتاب سوزون داشته باشیم، ساز شکنون داشتیم :ي
خب پس هنوز اميدي هست
نمرديم ديديم بالاخره يكي اين وسط حالش خوبه
همين مثال نقض هم براي ما كه دربدر دنبال يه لقمه اميد مي گرديم باعثه بسي خوشحاليه.