سه روزه تعطیل و یه عده که دوسشون داری و کلی برنامه ریزیه خوب ویه عالمه هر هر خنده و کل کل و مسخره بازی…

 

سکانس  اول .. درست وقتی دارین راه می افتین بارون سیل آسایی میاد و همه چی خراب میشه ، ضد حال از خدا میخورین و میشینین پای تی وی و پی سی و ….

 

سکانس دوم..ازخواب پا میشی ، بارون میاد.. داداشه میگه میریم دریا… همه غر میزنن که بارونه، داداشه میگه میریم با اینکه هوا شناسی تا آخر هفته دیگه رو بارونی اعلام کرده … میرسیم ، آفتاب میشه ، همه خوشحال که داداشه راهیمون کرده و ممنون … حتی وقتی مثل سیل بارون میگیره  و نصفه شبیه آب همه چادرو را بر میداره ، هیچکی غر نمیزنه و همین میشه کلی باعث خنده و شیطنت همه و یکی از اون خاطره قشنگ رنگیا تو دفتر خاطرات زندگیه

 

سکانس سوم همون شب تا دیر وقت لب دریا  و کلی آهنگای نوستالژی و …

 

سکانس چارم  برگشتن و توی راه هیییییی خاطره خوبا رو مرور کردن و لبخند زدن و تماشای عکسا و بازم لبخند و …

 

سکانس پنجم .. بازم تو و تنهایی تو راه برگشت و یاد عزیزایی که گرفتاری غربت عوضشون نکرده و هنوزم بعد این همه سال با همه مشکلات بازم سعی میکنن همون آدمای پر شور و حال باشن و از لحظه لحظه این با هم بودنا لذت ببرن و تو چقدر به همشون افتخار میکنی حتی اگه این دور هم بودن خیلی دیر به دیر اتفاق بیفته

 

سکانس شیشم.. جادهه که مثل جاده چالوسه و راستین که میخونه … خوشم خوشم چنان خوشم .. که غصه هامو میکشم … خوشم که از تو پر شدم ، جایی که دستات خالیه … و چقدر جای دستات تو تک تک این لحظه ها خالی بود

 

سکانس هفتم…. بازم ساعت 2 شب شد و من با تماااااااااام تصمیمات کبرایی که گرفته بودم هنوزاینجام… باید رفت

 

سکانس بعدی نداره… فقط اینکه خیلی خوش گذشت به قول شیرازی ها جاتون سبز

 

 

 

 

 

پ. ن :   از همه برنامه هایی که طی ماه های گذشته واسه این 3 روز تعطیلی ریخته بودم هم میگذریم ( از سفر به یه ایالت غربی و دیدار دوستان تا تصمیم به دیدار از والدین در کانادا و … )که هر کدوم به دلیلی لغو شدن و باعث کلی غر غر و اینا… ولی بالاخره ما که بیکار بشین نیستیم.. درو ببندن از پنجره میایم تو : دی