رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن
ترک من خراب شب گرد مبتلا کن ماییم و موج سودا شب تا به روز تنها خواهی بیا ببخشا خواهی برو جفا کن
مولوی
{دوشنبه, جولای 7, 2008} تنها مرا رها کن
آنچه گذشت
من کیم؟
-
آخرین دست نوشته ها
- به پایان آمد این دفتر
- يك بوم دو هوا خسته ام به خدا
- خاطراتمو نگه دار …… اما دستامو رها کن
- Body Of Lies
- نایب الزیاره ای درجشن بانوان وبلاگ نویس
- تربیت دیروز به درد آدم های امروز نمی خورد
- حالا تو برزخ بد بینی اسیریم .. نمیتونیم ریشه مونو پس بگیریم
- میگذره روزای عمرت توی جاده های خلوت ، تا بخوای برگردی خونه گم میشی تو باغ غربت
- حذر از عشق ندانم ، نتوانم
- Because of you
-
آخرین دلداری ها
و غیره
- قالب دختر توسط استیسی لونگ
- Get a free blog at WordPress.com
دردیست “غیر مردن” کانرا دوا نباشد
پس من چگونه گویم، کاین درد را دوا کن
همیشه به تعطیلات خوشگذرونوووون!
مولوی با چاشنیِ محسن نامجو ها؟
سلام.
حالا درست که شعر از مولوی بوده ولی خب نوشتن در اینجا خطاب به چی/چه کسی بوده ؟
با تشکر
_____________
تنهاترین : مگه باید حتما خطاب به کسی باشه ادیب جان؟؟ لازم شد من کیم وبلاگ رو بخونی دوست عزیز
نباید حتما خطاب به کسی باشه میتونه خطاب به چیزی هم باشه مثلا همین زندگی یا کار یا درس و… درکل دیگه.
راستی امروز 18 تیر بود . اسمایلی یاد و خاطره 18 تیر 78 گرامی باد. + اسمایلی سیاسی کاری :دی
با تشکر. اسمایلی خودم :دی